در بخش اعظم صنایعی که از کربن فعال به عنوان جاذب استفاده میکنند؛ مراحل جذب به رخ پیوسته انجام میگیرد. به جهت تصفیه گاز فیزیکی ، مراحل ایجاد گاز کربنیزاسیون بایستی در یک محیط بی اثر در 600-900 سکو سانتیگراد انجام شود. زمانی که اکسید می شود ، زغال فعال ( ذغال فعال ) در معرض جذب ، فرایند اتصال سطحی به جهت مواد شیمیایی می باشدبه عبارتی چیزی که باعث می شود کربن فعال برای فیلتر نمودن مواد زائد و مواد شیمیایی سمی از مایعات و گازها مضاعف مناسب باشد. همین مسأله می بایست مورد توجه افرادی که همین ماده را در فیلترهای بوگیر، هودها و سیستم های کنترل گاز به کار گیری می کنند، قرار بگیرد؛ زیرا مونواکسید کرن به وسیله حواس انسان قابل تشخیص نمیباشد و سمی و مرگ آور است. وقتی که فرم متخلخل کربن ساخت می شود ، می بایست اکسید شود ، بنابراین می تواند جاذب باشد. این امر باعث به توسعه یک سطح داخلی پهناور می شود که در بعضی موردها ممکن میباشد به 2500 متر مربع در گرم کربن اکتیو جاکوبی سوئد برسد. این ساختار منافذ در ذغال کربناته عمده توسعه و گسترش یافته و کربن است. بعبارتی نشان گر میزان تخلخل آن است. خواص درمانی آن توسط مردم مصری تصویب شد البته متأسفانه تا حدود ۱۵سال پیش هم علم ثبت شده در مورد خاصیت زغال فعال فراموش شده بود. این دستور آن را در معرض اکسیژن برای هدف ها اکسیداسیون قرار می دهد. سپس وان را تا دمای 450-900 درجه سانتیگراد ، بسیار کاهش از حرارت گزینه نیاز به جهت فعال سازی گاز گرم می کنند. سپس ، یک گاز اکسیژنه به گوشه و کنار پمپ می شود و در بین 900 تا 1200 سکو سانتیگراد گرم می شود و منجر می شود اکسیژن به تراز کربن لینک یابد. در طی روند کربن شدن ، بیشتر موادسازنده غیر کربنی نظیر اکسیژن ، هیدروژن و نیتروژن اهمیت تجزیه پیرولیتی ماده اول به تیتر مدل های گازی گریزو فرار از در میان می روند. در روند تولید کربن فعال، ناخالصی های غیر کربنی موجود در ساختار بیرون شده و ساختار اهمیت تخلخل میگردد. کربن اکتیو جور خاصی از زغال و کربن می باشد که به ادله قرار گرفتن در دمای بسیار به جهت مدت طولانی یا این که تماس اصلی مواد شیمیایی مخصوص، اهمیت منافذ کوچکی میشوند. مزو تخلخل Mesopores: این کربن ها کلیدی منافذی با قطرهای یک تا 25 نانومتر می باشند. فعال سازی کربن می تواند مستقیماً از نحوه گرم شدن در محفظه هنگام پمپاژ گاز انجام شود.

ایندکسر